تبليغاتX
آذرکده

شنبه 24 تیر1385

               

 شنبه 24 تیر 1362                                                شنبه 24 تیر 1385

             این خانوم کوچولوی ۵ ساله , دم اذان صبح ۲۳ ساله میشه .

                                نمی دو نم خوبه , نمی دونم بده

( کسی چه می دونه شایدم خیلی خوبه )

ناز نفس همتون , برام دعا کنید

                                        ( که آروم بشم )

                                       ( که خوشبخت باشم )

 تولدم مبارک  ؟؟؟

نوشته شده توسط آذرنوش در 0:0 AM |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه 15 تیر1385

 

   

 

اینجا همه چی بوی  نا  می ده  ,   از نم گرفته   تا   نای ناکسی

  

نوشته شده توسط آذرنوش در 5:30 PM |  لینک ثابت   • 

یکشنبه 4 تیر1385

 

صدای پای زمین می آید

برای در آغوش کشیدن تو  ,

سفر هموار می شود

و  این بار

همه چیز در گردش است

               زمین می چرخد

                دنیا می گردد

 و  ثانیه ها به نور می رسند

               و اتفاق می افتد

                            سریعتر از جوانه ی گندم

 

    باز امید خورشید تنها می شود

  و  باز          بحران حقیقت مادر

 

    دنیا رنگ خاطره می گیرد

    و زمان رنگ غبار

 

عقربه ها ایستاده اند

 و           سکون

پیاده شوید .

باید جاده ها نزدیک شوند

برای مسافری دیگر  

                                                                                       

                                                                                                                       صبر کنید    !!!

                         دستم به نشانه ی رخصت

                               به خدا می رسد

نگاهم مکن

تو می خواهی  ,  پس برو

 

   " ملحفه های سفید را  ,

    تو پهن کن

    بر تن سازه هایمان   .

    این بار باران می نشیند

     بر خاک وجودمان

      تو چتر را بردار  ,

      من می خواهم  گل  شوم . "

 

                   دست هایم آغشته به دعا

          به خدا می رسند ,

  تو می خواهی ,  پس  برو

 

' بسرایید

                   ترانه ی

                                    هق هق باران را  '

 

ماهی ها آزاد شدند با دستان ما  ,

آماده ی سفر می شوی با دستان من

 

تشنه ای  ؟

                        آب را بیاورم   ؟

تو  می خواهی ,  پس برو ,

 گل های رز سپید را آب داده ای ؟

حقیقت را بر داشته ای  ؟

جایی برای نشان یاد بود من گذاشته ای  ؟

 

خبر از تپش روز ها ندارم

پس بنوازید   ;

                   می خوانم  :

                                       '  می آید با سیب سرخی  '

 

 

نوشته شده توسط آذرنوش در 6:13 PM |  لینک ثابت   •